Palliatieve sedatie is het opzettelijk verlagen van het bewustzijn van de patiënt in de laatste levensfase om zijn lijden te verlichten. Een arts mag palliatieve sedatie alleen toepassen als een patiënt naar verwachting niet langer dan 2 weken te leven heeft.
Omdat het geen doel is de patiënt eerder te laten sterven, is palliatieve sedatie geen euthanasie. Het valt dus ook niet onder de euthanasiewetgeving. Een arts hoeft palliatieve sedatie niet te melden of te laten toetsen. Een verzoek om palliatieve sedatie kan worden ingediend door:
- de patiënt
- naaste familieleden
- zorgverleners
De uiteindelijke verantwoordelijkheid ligt bij de behandelend arts. Deze overlegt bij het nemen van zijn beslissing met de patiënt en andere betrokkenen. Als een patiënt wilsonbekwaam is, dan overlegt de arts met een vertegenwoordiger van de patiënt. Wie daarvoor in aanmerking komt is vastgelegd in de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO).
Meer informatie
Meer informatie over palliatieve sedatie vindt u op de website van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunde (KNMG) en op de site van Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie (KNMP).
