Dwangbehandeling betekent dat iemand tegen zijn wil behandeld wordt. Dat mag alleen wanneer de betrokkene zonder zijn toestemming is opgenomen: er is dus sprake van een opname via een inbewaringstelling (ibs) of rechterlijke machtiging (rm).
Op een onvrijwillige opname volgt niet automatisch een dwangbehandeling. Na een gedwongen opname kan ook een vrijwillige behandeling volgen.
Dwangbehandeling duurt zo lang als nodig is. Voor dwangbehandeling gelden strenge voorwaarden.
3 belangrijke voorwaarden zijn:
- De behandeling moet absoluut noodzakelijk zijn om de betrokkene zelf of anderen te beschermen.
- De behandeling is opgenomen in het zorg- of behandelplan van de betrokkene.
- De betrokkene is opgenomen met een inbewaringstelling of rechterlijke machtiging.
De procedures voor gedwongen opname en dwangbehandeling zijn te vinden in de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet Bopz).
U vindt meer informatie bij Dwang in de zorg.
